Некалі я сказаў сабе, што для мяне не мае значэння, як Бог гаворыць – мне асабіста ці праз іншага чалавека, праз сучасную кнігу ці праз Біблію. Самае галоўнае – ведаць, што гэта гаворыць менавіта Ён. І яшчэ вельмі важна — прыняць гэтае Слова.

У сераду я адпраўляў Імшу і чытаў першае чытанне: “Так сказал Господь: если ты обратишься, то Я восставлю тебя, и будешь предстоять пред лицем Моим; и если извлечешь драгоценное из ничтожного, то будешь как Мои уста. Они сами будут обращаться к тебе, а не ты будешь обращаться к ним” (Ерамія 15,19). Да мяне вельмі рэдка прамаўляе Слова Бога падчас Святой Імшы. Зазвычай я малюся, разважаю, або пакрысе, слова за словам «разжоўваю» біблейскі фрагмент, каб Слова сталася жывым. Гэтым разам было інакш. Я нічога не перажываў, не меў адметных пачуццяў, нікога не бачыў і не чуў. Я проста зразумеў, што гэты фрагмент Бібліі скіраваны проста да мяне. Ён — ад Бога, і ён вельмі важны.

У той самы дзень да мяне прыехала адна жанчына, і я ў кантэксце нашай размовы проста не мог не пераказаць сваімі словамі тое, што Бог паклаў мне на сэрца. Пасля было яшчэ некалькі гісторыяў, калі я чытаў людзям гэтае Слова, а яны не разумелі і прасілі, каб я “разжаваў” Яго для іх сваімі словамі. Я выконваў іхнюю просьбу, і фрагмент станавіўся для іх жывым… Не ведаю, ці трэба гэта некаму, але я вырашыў, можа, банальна і наіўна “разжаваць” дадзенае Слова Бога для наведнікаў сайта. Веру, што гэты ўрывак асабліва будзе кранацца людзей з пакліканнем апосталаў і евангелістаў, тых, чыё сэрца неспакойнае ад думкі, што ёсць яшчэ людзі, якія не сустрэліся з Богам. Дык вось, «разжоўваю»: smile

ТАК КАЖА БОГ: калі ты навучышся аддзяляць САМАЕ ВАЖНАЕ І ГАЛОЎНАЕ ад таго, што малаважнае (“суета”), то твае вусны стануцца МАІМІ, Я САМ БУДУ ГАВАРЫЦЬ ПРАЗ ЦЯБЕ. Табе не трэба будзе шукаць людзей, бегаць за імі і злавацца, што ніхто цябе не слухае і не разумее, а ты так шмат добрых і Божых рэчаў хочаш ім сказаць. Толькі навучыся аддзяляць, і людзі самі прыдуць да цябе, бо Я БУДУ ІХ ЗБІРАЦЬ…
Прапаноўваю вам прачытаць пераклад канферэнцыі амерыканскага айца-рэдамптарыста Тома Форэста. Магчыма, гэты тэкст для шматлікіх будзе банальным і нічога новага не адкрыеце, аднак веру, што нават самыя простыя словы ў вуснах Божых сяброў маюць агромную сілу. Менавіта такім чалавекам адкрыўся для мяне а. Том. У свой час ён працаваў у Дамінікане, дзе заснаваў харызматычны евангелізацыйны цэнтр, з 1978 г. узначальваў структуру, якая адказвала за рух харызматычны ў Касцёле Каталіцкім, з'яўляецца таксама аўтарам сусветнага праекта "Евангелізацыя 2000". У каталіцкіх кругах а. Том з'яўляецца вядомым прапаведнікам і чалавекам з агромным досведам. Аднак заслугі - гэта не галоўнае. Айцец Том, не гледзячы на свой узрост (1927 г.н.), прыцягвае сілай духа і здольнасцю адчуваць Божае Сэрца. Спадзяюся, што менавіта такім яго адкрыеце. А калі Бог дазволіць, то на сайце будуць таксама пераклады наступных канферэнцый а. Тома ды іншых Божых служыцеляў.
а. Аляксандр
Святой Дух начал показывать мне, что очень часто люди называют Богом что-то очень доброе, позитивное (теперь это любимое слово в современном мире). Бог словно стал синонимом пожелания всего хорошего. Когда говоришь людям - с Богом! Или - пусть Бог благословит вас! Как правило, они радуются, т.к. понимают, что я желаю им добра, а не зло. Ничего плохого в этом нет, но Господь хочет дать нам больше. Святой Дух напомнил мне в тот момент некоторые случаи из моей жизни. Когда я общалась с людьми из восточных религий, мы говорили каждый о своей вере. И как правило, они радовались до определённого момента. Когда мы говорили о Боге, мы словно говорили об одном. Ведь каждая религия учит любить и верить, но как только я начинала свидетельствовать о том, что Иисус – живая Личность, что Он и есть Бог, сразу же между нами пролегала пропасть. Они переставали со мной общаться. Раньше, до этого дня, я просто принимала это с верой, но сегодня Святой Дух показал эту тонкую грань. Что спасение – в Имени Иисуса, что надо называть свою веру по имени!